حيوان حلال گوشت - كه حرامش معلوم است - و استخوانش نيز كه مانند گوشتش جايگاه روح است نجس مىباشد . مسأله‌ى 14 - نامسلمان هركه باشد گرچه ملحد يا بت‌پرست ، تا چه رسد به اهل كتاب ، پاك است ، و آيه‌ى : « وَطَعام‌ُالَّذينَ اوتُواالْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ وِ طَعامُكُمْ حِلٌّ لَهُمْ » « 1 » كه غذاهاى آنان را براى ما حلال دانسته ، درباره‌ى اهل كتاب صريح است ، و براى نجاست ساير كفار هم دليلى نيست ، و درباره‌ى مشركان نيز روايتى وارد نشده است مگر درباره‌ى نجاست ظاهريشان در اثر پرهيز نكردن از نجاست‌ها كه اگر خود را تطهير كنند و ندانى سپس خود را متجنس كرده‌اند محكوم به طهارتند . و « انَّمَاالْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » « 2 » بدنشان را نجس ندانسته ، زيرا برمبناى ادله‌اى از خود آيه اين « نجس » هرگز در مورد بدن مشرك نيست ، مثلًا موضوعِ « نجس » در اينجا « المشركون » است ، و شرك هم در اختصاص روح است و نه جسم و تن ، و اگر هم چنان موضوعيتى نبود « نجس » در ارتباط با بدن نيست ، چنان‌كه « رجس » بدتر از « نجس » درباره‌ى منافقين آمده كه « انَّهُمْ رِجْسٌ » « 3 » با اين‌كه بدن‌هاى منافقين هرگز نجس نيست ! و « فلايقربوا المسجد الحرام » كه نزديك شدنشان را به مسجدالحرام - يعنى دست‌كم تمامى مكه - حرام دانسته و اگر اين نجاست بدنى بود و رود هر نجاستى به مكه حرام و در نتيجه زندگى در مكه هم حرام بود ! مسأله‌ى 15 - « شراب » نيز پاك است ، تا چه رسد به آب‌جوى مست‌كننده ، و يا بالاخره آب‌انگور ثلثان نشده كه : « وَمِنْ ثَمَرات‌ِالنَّخيلِ وَالْأعْنابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَراً وَرِزْقاً حَسَناً إنَّ فى ذلِكَ

--> ( 1 ) - سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 3 . ( 2 ) - سوره‌ى توبه ، آيه‌ى 28 . ( 3 ) - سوره‌ى توبه ، آيه‌ى 95 .